Alkali beslenicem diyeli neredeyse bir ay olmuş, alkali beslenebildim mi ,Tabiki de hayır :) Şu son bir ay içerisinde öyle şeyler yaşadım ki alkali beslenmeyi bırakın stresten yeme krizlerim aşırı şekilde tekrar ortaya çıktı… Alkali hikayesi falan da yalan oldu tabiki… Sürekli bu şekilde beslenenlerin önünde de şapka çıkarıyorum gerçekten yoksa benim için cidden çok zor.

Bu arada yaklaşık 3 aydır hormon tedavisi alıyorum ve bu benim için hatta çoğumuz için kilo demek. Tamam pis boğazlığımın da etkisi var tabiki de… Tüm suçu hormon iğnelerine atmamak lazım :D

Beynimdeki stres ve yemek ilişkisini çözebilsem problemin büyük kısmını halletmiş olacağım ama nerde… Millet aşırı stres de yemeden içmeden kesilir, ben ise tam tersi gelsin kebaplar, cipsler, kekler , gitsin pastalar , börekler kısmındayım… Biliyorum stres = yemek yemek öğrenilmiş bir davranış, sonuçta çocukken her ağladığımızda yemek yemiyorduk ama şimdi ne oldu da bu hale geldim demekten alamıyorum kendimi :) Yemek yedim ama problemlerim çözüldü mü HAYIR tabiki de, üstelik bu süreçte bir 10 kilo kadar alarak bu kiloyu vermek kısmı da bir problem olarak eklendi kendime… Daha önce çok kilo vermiş , az-çok kilo verme kısmında vücudumun şifresini çözen ben bile bu 10 lafını görünce birazcık ürkmüyorum desem yeri…

images

 

Aynı bu resimdeki gibi kara kara düşünüyorum şu an… Hormonlar zaten metabolizmamı alt üst etmiş durum da ama hele de yaz öncesi hiç çekilecek şey değil bu kilo… .hele ki çevrenin kilo mu aldın sen bakışları tarzındaki ya da iğneleyici lafları insanı daha da deli ediyor. Aldım işte sanane diye insanlara çemkiresim var valla ama susuyorum, hıh, evet işte birazcık diye salakça bir gülümsemeye takınıyorum , ben sustukça içimdekiler büyüyor, sonra al sana BOMMMM…

images

 

Yeminle herkesten kaçıp şöyle kafa dinleyip kendime gelesim var, ama nerde yarın stresli bir pazartesi yapılacak bir sürü iş beni bekliyor… Yapma be kızım, hiçbir şey senden değerli değil lafını her gün kendime hatırlatsam da bazen işe yaramıyor… İşte o zamanlarda o zararlı dediğimiz yiyecekler can yoldaşım oluyor benim… Çikolatayı ya da keki yerken sanki hayattan da hıncımı, sinirimi alıyorum sanki… Tabi olan gene bana oluyor…
Neyse geçecek bu günlerin hepsi diyerek avutuyorum kendimi. Hayat hem pespembe değil , ama güzel günler yakında, biliyorum ve kısa sürede üzerimdeki kara bulutların dağılmasını diliyorum :)

images