İnanması zor ama mutlu sona yavaş yavaş yaklaşıyoruz. Hala inanaSIM gelmiyor, bir haftaya kadar hayatımızda yepyeni bir dönem başlayacak  ve biliyorum ki hiç bir şey eskisi gibi olmayacak ?

Çok rahat, risksiz bir gebelik geçirdiğimi itiraf etmeliyim… ama son haftalarda bizi epey korkuttu ufaklık? ilk başta kaşıntıyla başladı problem silsilesi… Allahım tarifi edilmez bir kaşıntı isteği,  yolluyorum kanatıyorum her yerimi ama umrumda bile değil, nasıl tatlı tatlı kaşınıyor vücudum bir bilseniz? eşimin beni zorla soğuk suyun altına koymasıyla  birazcık kendime geliyorum,  tabi yolduğum kanattığım yerlerde gün yüzüne çıkıyor? kaç saat duşun altında kaldım hatırlamıyorum ama çıkınca tekrardan kasımaya başlayacaktım ki eşim gene müdahale ediyor… neyse uyuduktan sonra sabaha kaşıma hissi hafifledi.Doktoruma söyledigimde hemen karaciğer enzim testi istedi, neyseki sorun yoktu, allerjik olacağından şüphe etti… kötü geçen gecenin ardından doktorun açıklamalarıyla rahatlamıştık,  bir daha da öyle aşırı bir kaşıntı olmadı zaten…

Neyse bunu atlattık derken yüksek tansiyon sorunu geldi buldu bizi… haftalar öncesinden sağlık ocağındaki hemşire demişti tansiyonun yüksek, takip edelim diye de ben kadını pek sallamamıştım ??doktor kontrolünde 15-10 çıkınca tansiyon,hemen bir takip yapalım dedi. Günde iki kez ölçüyordum,  ben gene o anlık yükselmiştir diye beklerken, ana o da ne… benim tansiyon 14-9 lar da hep… doktor demez mi böyle giderse 38 i bekleyemeyebiliriz diye… şoklardayıM, ne yani haftaya doğuruyor muyum ben diyerek… Üstüne üstlük bebekte 3 kilonun altında olunca oturup ağlayacaktım valla? Hemen tansiyon ilacına başladık, gebelik zehirlenmesinden şüpheleniyordu doktorum, 24 saatlik idrar testi istendi, protein kaçağına bakılacaktı. Neyseki testte normal değerin hafif üstünde olduğum için bir hafta daha kontrollü bekleyebiliriz dedi doktorum… en azından 39 u bekleyebilecektik ama 40 ı bekleyip normal doğum yapmak hayal oldu… gene oğlum kendi istegiyle gelmek isterse o zamanki durumuma bakılarak karar verilecek ama bizim sıpanın hiç niyeti yok o yüzden kendimi sezeryan düşüncesine yavaş yavaş alıştırdım. Tabi kader kİsmet bu işler, hayırlısI diyip, sağlıkla  kucağıma alacağım günü sabırsızlıkla bekliyorum ?