Uyku konusunda dert yanmayan anne sayısı bir elin parmaklarını geçmeyecek kadar azdır bence…Biliyorum her annenin hayali gece çok kalkmayan, sabaha kadar uyuyan, sabah uykuları problemsiz bir bebek ama çoğumuz için bu bir hayalden öteye geçemiyor malesef :)

Öncelikle dürüst olayım bu işi ağlatmadan yapmanın bir yolu yok ve gerçekten çoooookkk sabır, tutarlılık isteyen bir iş. Ben o kadar ağlatamam dayanamam diyorsanız, vazgeçin bu sevdadan; işin özü bu. Ama size şunu söyleyebilirim, oğlumun ağlamasına zerre kadar dayanamayan, ağladığında hemen sussun diye türlü şaklabanlıklar yapan ben bu işi bir nebze yaptıysam herkes yapabilir bence;)
Toprak, oğlum, doğduğundan beri emerek uyuyan bir bebekti ve küçüklüğünden beri uyku problemimiz vardı. Yani daha 15-20 günlükken sabahları toplam 1 saat uyuyan, geceleri saat başı kalkan uykusuz bir bebekti işte.Biz buna uyku genini aktaramamışız diye dalga geçerdik eşimle kendi aramızda :D Ağlamazdı ama uyumazdı da işte:) Yok kırkı geçsin düzelir, azıcık büyüsün düzelir diye günler geçiyor ama bizde zerre kadar düzelme yoktu, işin kötüsü 4 aylık olduğundan beri Toprak iyice memeye düşmüştü, ben emzirerek uyutuyor arkasından otomatik sallanan beşikte Toğrağı uykuya dalana kadar sallıyordum. 30 dk sonra ağlayarak uyanan oğlumu tekrar uyusun diye gene memeye alıyordum ki  şöyle şans eseri bir saat falan uyumuşsa dünyalar benim oluyordu benim için:) Dayanıyordum uykusuzluğa ama durumumuz Toprağın her yerde uyumak için meme istemesi durumuna gelince bir süreden sonra bende şarterler attı. Arabada uykusu var ama asla o meme ağzına girmeden uyumayan bir bebek vardı karşımızda. Ya da pusetiyle gezerken uykusu geliyor ama gene meme olmadan uyumayan bir Toprak. Memeyi aldıktan sonra bir iki dakika içinde küt gidiyordu, uykuya geçiş için resmen memeyi araç olarak kullanıyordu bizimkisi. Ve piyasada denemediğim yalancı emzik kalmamasına rağmen, bizimkisi yalancı emzik almadı. Napsın çocuk orjinal meme varken yalancı emziği :D

Tatile gittiğimizden sonra bayram dönüşü bu işi çözmeyi resmen kafama koymuştum. Eve döndüğümüz gece ani bir kararla uzun süredir araştırdığım kim west metodu ile eğitime başladım. Eğitimin özü, sandalyeyi beşiğin yanına koyuyorsunuz, uyku rutinini ( kendinizce her gün yapabildiğiniz uyku öncesi aktivite: bizimkisi bez değiştirme, masaj, müzik idi) uyguladıktan sonra bebeği yatağına yatırıyorsunuz. Tabiki daha önceden alışkın olmadığı için haliyle ağlıyor ve siz sakinleştirmek için sırtını, başını vs okşuyor ;şayet  ağlama kısmı işin içinden çıkılmaz hale geldiyse kucağınıza alıp sakinleştirip tekrar beşiğine koyuyorsunuz. Ama burda dikkat dikkat: Kucağınıza aldığınızda bebeğiniz anında susuyorsa, geçmiş olsun, kandırıldınız demektir :D  kucağınıza alma süresini birazcık uzatmanız gerekiyor. 3 günde bir sandalyeyi yavaş yavaş uzaklaştırarak git gide odadan çıkıyorsunuz ve artık kendi kendine uyuyan bir bebeğiniz oluyor. Detaylar için kitabı okumanızı tavsiye ederim ben burda neyi ne şekilde yaptığım ya da yapamadığımdan birazcık bahsetmek istiyorum.

Öncelikle bu yöntem ağlamadan uyutma yöntemi olarak geçiyor ama gerçekçi mi hayır, tabiki her bebekte farklıdır ama Toprak ilk gün resmen ciyak ciyak ağladı, 50 dk boyunca. Hiç unutmuyorum ilk geceyi, eşim vazgeçelim diyor bense elimi sıkarak pışpışlamaya devam ediyordum. Sözde o bana destek olacaktı da nerde, ben dayanamıyorum diye çıktı işin içinden… Toprağı kucağıma aldığım an kesiyordu ağlamayı biliyordum meme istiyordu ama bende kararlıydım, meme olmadan uyuması gerekiyordu artık ve ilk gün 50 dk sonra uyudu. o 50 dakikanın 500 dakika gibi gelmesinden hiç bahsetmiyorum bile… Çook zor biliyorum, bende yaşadım, o ağlarken tepkisiz kalmak, bir an önce uyusun diye içimden dua ediyordum. Sabredemediğim günler oldu mecbur memede uyuttum,yapmamam gerektiği halde :( yok artık yapamayacağım buraya kadarmış diye kaç kez dedim kendi içimden. Ama o zaman oğlumu boşu boşuna ağlatmış olacaktım, ve bu şekilde yarım bırakıldığında tekrar uyku eğitimi vermenin daha çok zorlaştığını zaten öğrenmiştim. Çocuğa ağlarsan seni memede uyuturum mesajını vermemek için direniyordum resmen…  Kendi kendine uyuduğunda dünyalar benim oluyor ama bir dahaki uyuma saati gelince beni bir stres, afakanlar basıyordu. Beşiğine yatırdığımda saati sürekli not alıyordum zira kitap bir saatten fazla sürede uyumazsa dramatik uyanma yöntemiyle ara vermenizi istiyor ( 10 saniye dışarıda bekleyip, uyku bitti deyip çocuğu alıyorsunuz beşikten, bir süre sonra tekrar uyutmayı deniyorsunuz) Toprak hiç bir saat ağlamadı, en uzun ilk gündü sonraki günler ağlamalar kısaldı, hatta kendi kendine hiç ağlamadan uykuya daldığı oldu. Ki bu kendi kendine uykuya dalmaları olmasa ben kesinlikle bu eğitimi yarıda keserdim. O kendi kendine uykuya daldığı anlarda doğru yolda olduğumu hissediyor bana bi güç geliyordu. Her şey kitaba göre olmuyordu elbet, hatta çoğu şey kitaba göre olmuyordu :) Mesela sandalyeyi 3 günde bir uzaklaştırmadım, yaklaşık 15 gün yanıbaşında durdu sandalye, sonra yavaş yavaş uzaklaştırdık ama şu an bile  çok mızırdanıyorsa  sandalyeyi yanıbaşına geri çekiyorum. Benim amacım yatağına koyunca hoooppp uyusun, ben rahatıma bakayım değildi, sadece meme olmadan uykusu geldiğinde uyusun istiyordum, o uyuyana kadar sandalyenin başında beklemişim beklememişim çok önemli değildi benim için:) Zaten bebeğiniz benim gibi 6 ay civarındaysa mecburen sakinleşmek için sizin yardımınıza ihtiyaç duyuyorlar. Uyku eğitiminde ilk başta karyolanın bir tarafının korkuluk örtüleri açıktı, beni görebiliyordu Toprak ama sürekli orayı elleyip oyun yapmaya başladığını görünce 6. gün örtüleri taktım ve  biraz kıyamet koptu tabi :D Sonra ona da alıştı, örtüleri takınca zaten beni yandan göremiyor, sadece tepeden görebiliyordu, bu yüzden sandalyeyi uzaklaştırmak için çok acele etmedim. Kitap  6 aylık bebeklerin gündüz 3.5 saat civarı gündüz uykusu uyumalarını söylüyor, Toprak zaten bu süreyi fazlasıyla dolduruyordu :) Gündüz 3 uyku yapıyor, 3. uyku şekerleme niyetinde saat 6 civarı yarım saat- 45 dakika civarında kestiriyor bizimkisi. Aslında 3. uykuyu yaptırmayıp gece uykusuna saat 19.30 civarı yatırabilirim ama o zaman çok mızmız oluyor Toprak, zaten gece fazla kalkan bir bebek, iki kat daha fazla kalkıyor , bir de hava kararmışsa gece uykusuna geçiş çok kolay oluyor, o yüzden saat 20.30-21.00 gece uykusu için ideal saatlerimiz bizim.

Şu an gündüz uykuları oturmuş durumda, dışarıda da olsa en az bi 45 dk uyuyor uyku vakti geldiğinde. Ama gece uykularını ne siz sorun ne ben söyleyeyim :) Gece uyandığında hep memeyle uyuduğu için eğitimden sonra daha bi fazla kalkar oldu sanki. Açlıktan kalktığını düşünmüyorum zira 6 aydan sonra bebekler gece kesintisiz 10-12 saat uyuyabiliyorlar teorik olarak ama pratikte pek öyle değil işte:) Kitapta 4 saat arayla besleyin diyor da çok mümkün olmuyor işte o. Bir de bizimkinin gece rutini yok, kimi zaman 3 kere kalkıyor kimi zaman 15 kez (abartmıyorum, gerçek :) saat 23.30-00.00 civarı bir gece beslenmesi istiyor, sonrası ona kalmış. Canı ne isterse… Gönül isterdi kendi kendine uyumayı öğrenince gece kalkması azalsın ama öyle olmadı işte:) Bunada şükür diyorum, eskiye göre çok yol katettik, kendi annem bile iyi ki vermişsin uyku eğitimini dedi ya ölsem de gam yemem :)

Gece uyku sorununu çözmek için gece beslenmesini kesmeyi bekliyorum, 8-9 aylık olduğunda doktorumuzla ortaklaşa gece beslenmesini sonlandırmak istediğimiz an  uyku kısmını da çözmeyi planlıyorum. O gündüz kısmından daha zor geliyor bana, çünkü gece bas bas ağlayan çocuğa sabır göstermek sabahki kadar kolay değil bence. Eski yöntemle memede uyutmak çok daha kolay geliyor banada. Şimdilik çalışmadığım için çok sıkıntı yok, evet uykusuzum ama bir süre daha idare edebilirim sonrasına bakarız diyorum şimdilik:)

Bu arada bizimkinin minik bir uyku arkadaşı var, ikeadan almıştık, şimdilik sürekli yatağında, uykudan önce oynuyor birazcık, yatak dışında oynamasına izin vermiyorum, ama dışarıda uyuduğunda da diretmiyor oyuncağım diye:)

IMG_5305

İnstagram hayatim_diyett hesabımda yayınlamıştım, uyku eğitimindeki ilk 7 günümüzü, topluca incelemek isteyenler için aşağıya resimleri ekliyorum.

IMG_5307IMG_5308

IMG_5309 IMG_5310 IMG_5311  IMG_5312 IMG_5313

Gördüğünüz gibi ilk günler biraz zor, sonrası daha kolay ilerliyor.Yazı çok uzadı, ama son olarak Toprak ağladığında sakinleştirme yöntemlerimden bahsetmek istiyorum. Toprağı ağladığında kucağıma alıp tekrar yatağa koyduğumda daha şiddetli ağlıyordu, o yüzden çok mecbur kalmadıkça hiç yatağından almadım, genelde sırtını ve başını okşayarak, pışş pışş diyerek sakinleştiriyordum. Hem gündüz hem gece uykuya dalma kısmında dandini dandini dastana ve fış fış kayıkçı ninnisi çalıyor (26 dk youtubedan indirebilirsiniz)

Zor ama sonu güzel bir süreç bu uyku eğitimi, başlangıçta boşu boşuna ağlatıyorsun bu çocuğu, başlarım eğitimine diyen eşim bile beni tüm arkadaşlarına ballandıra ballandıra anlatıyor:) Elbette uyku eğitimi vermek zorunda değilsiniz ama bizim gibi ciddi bir boyuta ulaşmışsa bu uyku sorunu ve artık anneyi çileden çıkarıyorsa verilmesi gerektiğini düşünüyorum, sonuçta mutlu anneler –> mutlu bebekler ;)